بنیویسم که چقدردلم میخواد خوب باشم .که چقدر خوبیها رو دوست دارم .که چقدر آقا رو دوست دارم.که باورم کنه که صدامو بشنوه.

اون اولا حتی از نوشتن واسه آقا خجالتم میگرفت.من کجا ومهدیه فاطمه کجا....

خیلی سخت بود  شروع یه کاره سخت.اما تصمیم گرفتم .یه تصمیم جدیکه تا آخر پاش وایسم وهیچ وقته هیچ وقت به عقب بر نگردم که دوباره یه روزی حتی نوشتن واسه آقا برام سخت بشه.

الان دیگه با آقا دوست شدم .الان دیگه آقا رو ناظر بر کارام میدونم .

الان میدونم هر کجا که باشم آقا بامنه .نگاهم میکنه.آقا همیشه مراقبمه.هر وقت دوباره دارم دچاره خطا میشم

احساس میکنم یه کسی هی بهم میگه نکنه انجامش بدی آقا داره نگاه میکنه .

آخه آقا خیلی مهربونه انقدر که آقا واسه شیعه علی نگرانه خودطرف اینقدر نگرانه خودش نیست.

عزیزانم ( چه آنهایی که میشناسمتان  چه آنهایی که نمی شناسمتان)

شماهایی که خجالت زده اید   

 با شماهام

باآقا رفیق بشید  دست به کار بشیدخاندان علی وفاطمه اینقدر مهربونن که بخشش وگذشت تو خصلتهایی بزرگ روحشون کوچکترینه.

عجله کنید

چون قیامت نزدیکه

                          نزدیک تر از چشم به ابرو

                                                               شاید همین جمعه

نمیدانید چه حس غریبی دارم .

حس وحال مادرانی که زیر خروارها خاک به دنبال گمشده یشان میگردند.

وچه طاقت فرسا ورنج آور است نگاهشان ....

اما امید وارتر از همیشه .مقاومتر از همیشه .پر صلابت تر از همیشه ایستادهاند وجان به دست گرفته فرمان رهبر میبرندو خوشا به حال رهبرشان ....

وخدایه ما یکبار دیگر ایمان شیعیان مارا میبیند بار دیگر به خود تبارک الله میگوید. 

انسان هایی که چشمان نرگس گونه شان را به راه دوخته اند که شاید بیاید....

برای مردم مظلوم لبنان دعا کنیم .

بیایید از ته دل برایشان دعا کنیم.

                                     بیا ای عشق عالم تاب که ما تنهایه تنهاییم